Experiment

  • De psychologische kant van make-up

    In 2016 deed ik een challenge voor mezelf: ik droeg een jaar lang geen make-up. Terwijl ik voorheen iedere werkdag make-up opdeed en ook naar feestjes. Tijdens mijn middelbare school tijd vond ik het heel leuk om te experimenteren met make-up en droeg ik dus ook regelmatig make-up. Maar goed, even terug naar het jaar zonder make-up. Het moeilijkste vond ik wel om op de foto te gaan zonder make-up. Er werden professionele foto’s op mijn toenmalig werk bij Radboud Universiteit gemaakt, voor op de website. Maar ik deed het. Studenten zagen mij immers zonder make-up. Ik heb dat jaar 2x een uitzondering gemaakt. Beiden keren om naar een feestje te gaan. Uiteindelijk besloot ik, na iets meer dan een jaar, weer af en toe make-up te dragen. En inmiddels heb ik, op werkdagen, vaker wel dan geen make-up op.

     

    Bijzonder

    Make-up vind ik echt iets bijzonders. Wat het met je doet. Hoe de maatschappij er tegen aankijkt en hoe het verbonden is met ons zelfbeeld. Ik ben dit keer wat dieper gedoken in de psychologische kant van make-up en graag deel ik mijn analyse met jou.

     

    Voor iedereen

    Laat ik voorop stellen dat make-up voor iedereen is. Het is niet gender gebonden. Niemand hoeft make-up te dragen en iedereen mag het. Het is aan jou. Nu dat uit de weg is, wil ik het in deze blog graag hebben over de psychologische kant van make-up. Wat make-up met iemand doet, dus de mentale gevolgen. Het dragen van make-up heeft zowel voor als ook nadelen.

     

    1. Make-up geeft zelfvertrouwen

    Make-up geeft vaak een boost voor je zelfvertrouwen. Je ziet er goed uit. En dat geeft wellicht zelfvertrouwen. Dit voel je en dit straal je uit. Je kunt je minder goede kanten wat verbloemen (zie punt 3) en je sterke kanten wat benadrukken (zie punt 4). Dat is soms ook gewoon heel fijn. Je weet dat je goed uit ziet en daarmee durf je naar buiten te treden. De wereld is soms ook erg hard. Fijn om af en toe een hulpmiddel te hebben.

    “The paint can give you strength, but the confidence has to come from within” – uit ‘Lucifer’, seizoen 6, aflevering 2, Netflix.

     

    1. Make-up geeft een masker

    Je kunt je anders voor doen dat je bent. Soms is dit handig, nodig of helpend. Om even in de rol van iemand anders te kruipen. Maar soms raak je daardoor verder van jezelf vandaan. Wat blijft er van je over als je geen make-up draagt. Je kunt er van afhankelijk raken. Als een bescherming om je heen. Zo had ik een buurvrouw die de deur niet opendeed als ze haar wenkbrauwen nog niet had gedaan.

     

    1. Make-up verbloemt

    Misschien zijn er aspecten die je niet wilt laten zien. Dit hoeft niet alleen in je gezicht te zijn, maar ook ergens anders op je lichaam. Soms wil je bepaalde aspecten niet laten zien en kun je dit verbloemen. Soms heb je geen zin in vragen van anderen. Soms wil je niet opvallen door je uniekheid. Allemaal valide!

    Met make-up kun je dingen bewust verbloemen. De donkere kleur onder mijn ogen en mijn rode wangen (deels door rosacea) zijn de eerste dingen die ik wegwerkt. En als ik een zwart lijntje op mijn bovenste ooglid zet, heb ik gevoel dat mijn hangend ooglid minder opvalt. Oneffenheden kun je met make-up wat onzichtbaar maken. Wat wegmoffelen of neutraliseren.

     

    1. Make-up benadrukt

    Soms wil je juist dingen uitlichten. Je mooie ogen? Je volle lippen? Dingen waar je blij mee bent, trots op bent of die jou ‘jou’ maken. Die wil je benadrukken. Door make-up kun je die uitlichten. De blik van mensen daar naar toe leiden.

     

    1. Make-up is een manier van uitdrukken

    Het is een creatieve manier van uitdrukken wie je bent. Laten zien wat je kunt. Of waar je bij wilt horen. Je kunt alle kanten op. Make-up is daarmee ook een communicatie middel. Wie wil je zijn en wat wil je laten zien? Wat wil je ermee zeggen? Welke kleuren en materialen gebruik je?

     

    1. Make-up is een vak

    Als ik make-up op doe of een make-up professional, dan ziet het er toch echt anders uit. Make-up artist of visagist is een vaardigheid die je onder de knie kunt krijgen door heel veel uren te maken en te oefenen. Maar ook door kennis op te doen van alle menselijke verschillen en hoe je bij ieder mens weer een mooi resultaat kunt krijgen.

    Niet alleen de techniek is een vak, maar ook het stukje van verleiden. Wat je wil je wel laten zien en wat niet? Waar je wil de aandacht op vestigen en benadrukken?

     

    1. Met make-up voelt het als een feestje

    Zoals ik al aangaf, heb ik tijdens mijn jaar zonder make-up 2 keer een uitzondering gemaakt. En beide keren was voor een feestje. Ik merkte dat ik het leuk vond om mezelf op te maken voor een feestje. Net iets uitbundiger dan overdag make-up. Zoals ik ook andere kleren aandeed voor het feestje. Even iets anders. Het hielp om het feestje als iets speciaal te zien. Je optutten en tijd stoppen in je verzorging maakt dat het bijzonder wordt. Ongeacht of het feestje een succes wordt, doe je er wel meer moeite voor.

     

    1. Make-up is een manier van self-care

    Make-up opdoen, maar vooral make-up afdoen is een manier van self-care. Voor jezelf zorgen. Voor je huid zorgen. Even een momentje voor jezelf. Met volle aandacht voor je huid en je gezicht. Het nadeel is wel dat mensen oordelen als je geen make-up op hebt. Alsof je dan NIET voor jezelf zorgt. Dat klopt natuurlijk niet.

     

    1. Make-up is voldoen aan een schoonheidsideaal

    Helaas is het zo dat we allemaal opgegroeid zijn met een bepaald beeld hoe schoonheid eruit ziet. En ergens willen we allemaal aan dit beeld voldoen. En hoewel

    Een gladde, egale huid, zonder oneffenheden of rimpels. Perfecte wenkbrauwen. Grote wimpers, die de nadruk op je ogen leggen. Volle lippen. Symmetrie is ook zo’n zoiets wat erg wordt gewaardeerd. En zo zijn er nog meer normen binnen het huidige schoonheidsideaal. Eigenlijk jammer, want schoonheid zou iets universeels en tijdloos moeten zijn. Iedereen is op zijn/haar/diens eigen manier prachtig. Maar niemand is perfect. En dat we moeten ook helemaal niet willen.

     

    1. Make-up is onderdeel van de consumptiemaatschappij

    Je hebt make-up niet echt nodig, ook al denken we dit wel. Bedrijven die ons door middel van marketing, advertenties en fotobewerking onzeker maken over onszelf zonder make-up. Digitale filters bedrukken hoe je er ook kunt uit zien. En die constante boodschap dat we mooier kunnen zijn, geeft ons het gevoel dat we niet genoeg en dat we make-up nodig hebben om ons goed te voelen.

    Trends zorgen er ook weer voor dat wat je nodig hebt verandert en dat je als je bij wilt blijven, je steeds weer nieuwe producten wilt kopen. Tegenwoordig wordt dit ook nog verkocht door influencers of hebben diezelfde influencers een eigen make-up lijn. Een ander aspect van make-up is dat het vaak niet duurzaam is gemaakt, soms getest op dieren en maar beperkte houdbaarheid heeft, waardoor je het moet vervangen.

     

    1. Make-up is niet goed voor je

    Even los van of het goed is voor je huid en je lijf (I mean, het bevat vaak toxische ingrediënten), is ook een keerzijde aan make-up dragen. Zoals ik al noemde in punt 2, kan make-up je ook helpen. Maar het kan je dus ook in de weg zitten. Dat je de deur niet uitgaat zonder make-up. Of dat je onzeker wordt over jezelf zonder make-up. Of dat je angstig wordt als het regent, waait of warm weer is waardoor je moet zweten. Dat je jouw make-up om de haverklap wilt (moet) checken of het nog goed zit. En dat je in paniek raakt als dit niet zo is. Hetzelfde geldt overigens voor je haar of je kleding. Oftewel: dat je zo bezig bent met jouw buitenkant dat het jouw controle mechanisme wordt. En dat je niet aan de slag gaat met je gevoelens die daar onder zitten: waarom je onzeker bent over jezelf. Hoe heerlijk zou het zijn als jij je goed voelt over jezelf, ongeacht hoe jij eruit ziet en dat die opsmuk niet nodig hebt! En dat je zoveel meer bent dat alleen je uiterlijk.

     

    Belangrijkste wat ik je vandaag wil meegeven is dat niet moet vergeten van jezelf te houden zonder make-up. Je hebt het niet nodig. Je bent prachtig zoals je bent.

     

    Ik ben benieuwd wat je van mijn analyse vindt!

     

    Wil je verder lezen? Dan raad ik je mijn blog over Zelfcompassie  aan.

  • De kracht van experimenten

    Regelmatig heb ik het met mijn studenten en coachees over het doen van experimenten. Hier bedoel ik niet mee scheikundige experimenten, maar dingen uitproberen die je nog nooit hebt gedaan. Zo kunnen dingen ontdekken, over jezelf. Maar ook of iets bij je past en of je het leuk vindt, etc. De kracht van experimenten.

    Mijn experiment


    Zo ging ik enkele jaren geleden, na mijn scheiding, een paar maanden door Europa reizen met een oldtimer busje. Het had een bed, een koelkast, een ladenkast (zelf ingebouwd), een kookstel, een composttoilet (zelf gemaakt) en het reed. Niet hard. En het maakte veel kabaal. Dus ik reed altijd met beschermende oordoppen in. Maar het reed.

     

    Ik wilde een simpeler leven. Eentje in vrijheid. In de natuur. Onafhankelijk leven, wonen en werken. Dus dat ging ik proberen. Ik ging het experiment aan.

     

    Ik ging naar een bruiloft van vrienden in Spanje. Daarna door naar het einde van de wereld: Finisterre (Fisterra). Ik ontmoette mooie mensen. Maar bijna iedere dag was ik onderweg. In Noord-Portugal bleef ik langer op de camping staan. Kijken of het iets was. Of ik het leuker vond als ik langer op één plek verbleef. Een vriendin kwam op bezoek. Ik maakte vele wandelingen. Ik kreeg zelfs een dagelijkse routine.

    Omdat een nieuwe baan en nieuw huisje lonkte in Nederland, ging ik weer terug.

     

    Wat ik ontdekte

     

    Het wonen en leven in een busje was een geweldig avontuur. Maar ik ontdekte ook waarom het niks voor mij was. Ik vond het ook eenzaam. En soms heel koud. En altijd gedoe met wifi om te kunnen werken. Ook was het busje flink oud en moest er eigenlijk een nieuwe motor in. En los van het busje: ik mistte mijn vrienden. De vertrouwde gezelligheid. Iemand dichtbij, waar je weet dat je het leuk mee kunt hebben.

    Maar ik ontdekte ook dat ik het rijden heel erg leuk vond. Het busje was 6 meter lang. En het alleen zijn ging me goed af; ik redde me wel. Ook vond ik het in de natuur zijn erg fijn.

     

    De kracht van experimenten

     

    Een groot experiment. Een experiment is bedoelt om te ontdekken of iets bij je past. Soms kun je niet vooraf weten of het je gaat bevallen. Een keuze is dan lastig te maken. Met een experiment doorbreek je de noodzaak om te kiezen en doorbreek je de angst om het verkeerde te kiezen. Je gaat iets proberen en pas daarna kun je kiezen. Dat is het mooie ervan.

     

    Welk experiment zou jij willen proberen?

  • Maak eens een fuck-it-list

    In een vorige blog schreef ik over het maken van een bucketlist.

    Een lijst maken met dingen die je graag nog in je leven wilt doen of meemaken.

    Zo krijg je meer zicht op je dromen en verlangens. En ook als is het spannend. Het is de manier om jezelf op een constructieve manier uit te dagen.

    Een vervolgstap op die bucketlist is het maken van een fuck-it-list.

     

    Wat is een fuck-it-list?

    Een fuck-it-list bestaat uit 2 delen.

     

    Deel 1

    Deel 1 bestaat dingen die je graag wilt doen, maar niet doet of durft en bang bent voor de reacties van anderen.

    ‘Fuck it, ik doe het toch!’

     

    Voorbeeld

    Ik ben opgevoed met het idee dat iemand zich moet schamen voor zijn lijf als ie dik is. Verbergen, verstoppen, schamen en vooral niet flaneren. Kom maar terug als je dik bent.

    Ik had op mijn fuck-it-list staan dat ik in bikini over het strand ging lopen. Zonder het te verbergen. Zonder mijzelf en mijn lichaam te verbergen.

    Ik besloot het te doen, voor mezelf. Ik vond het spannend, maar ik deed het toch. En het voelde heel bevrijdend. Elk lichaam is een bikini body. Je mag zelf bepalen hoe jij je kleed.

    En je hoeft nooit te schamen voor je lichaam.

     

    Doe het juist wel – voor jezelf

    Dus op deel 1 komen vooral dingen op die je juist voor jezelf willen doen.

    • Wat vind je spannend?
    • Wat doe je niet omdat je de reactie van anderen vreest?
    • Of wat zou je graag willen doen, maar durf je niet?
    • Wat wordt als ongepast gezien?

    Zet dat maar op je fuck-it-list.

     

     

    Deel 2

    Deel 2 bestaat uit dingen die van je verwacht worden, die je moet doen of die je hoort te doen, maar die jij niet wilt doen.

    Dit vooral dingen die belangrijk zijn voor anderen, die energievreten, die niet in lijn zijn met jouw kernwaarden. Of die je doet om ander tevreden te houden of gelukkig te maken.

    ‘Fuck it, ik ga het NIET doen!’

     

     

    Voorbeeld

    Zo heb ik een jaar lang geen make-up gedragen. Zelfs voor professionele foto’s voor op mijn toenmalige werk heb ik geen uitzondering gemaakt. Ik heb dat jaar een paar keer de keuze gemaakt wel make-up te doen. Voor een feestje, ofzo. Omdat ik daar zit in had. Maar ik wilde mezelf meer omarmen zoals ik ben. En ik wilde proberen te kijken wat er naar boven kwam in mijzelf als ik geen make-up had. Ik voelde me soms echt minder zeker over mezelf. Toch was dat vaak maar even.

    Make-up op hebben wordt vaak geassocieerd met vrouwelijkheid, verzorgd zijn, zelfverzekerdheid en ook met professionaliteit. Dat had ik ook geïnternaliseerd. Door fuck-it er tegen te zeggen, kreeg ik ruimte om dit los te koppelen en het te onderzoeken. Ik ben goed zoals ik.

     

    Soms hoort het erbij

    Natuurlijk zijn er altijd dingen in het leven die erbij horen, zoals je rekeningen betalen en het huishouden. Maar als je daar een gruwelijke hekel aan hebt, en je hebt het budget, dan kun je overwegen om iemand in te huren die het voor je doet.

     

    Kleine dingen, grote dingen

    Maar het gaat ook om kleine dingen. Naar de verjaardag van je buurvrouw gaan, waar je geen fut voor hebt. Een stropdas aandoen, omdat het hoort. En ook grote dingen. De opleiding afmaken die je niet leuk vindt. Zorgen voor een ander, omdat je zo bent opgevoed. Moeder of vader worden omdat van je verwacht wordt. Een goede baan aannemen, voor het geld. Een groter huis kopen zodra je het kunt betalen. Ongeacht of je het wel wilt.

     

     

    Schrappen

    We doen allemaal kleine en grote dingen, die niet essentieel zijn, maar we toch doen. Wat kun je schrappen? Wat kun je loslaten? Wat kun je niet doen? Wat kun je weg doen? Wat vreet je energie of tijd, of allebei? Bevrijd jezelf ervan. Maak ruimte vrij.

     

     

    Waarom een fuck-it-list?

    Te vaak laten we ons tegenhouden door anderen. Door meningen van een ander. Door de mogelijke reactie van een ander. Door wat hoort en wat niet hoort.

    We zijn dan zo erg bezig met inpassen en aanpassen, dat we vergeten wat we zelf willen en wat passend voor ons is. Teveel bezig met de ander en met de buitenwereld en te weinig bezig met je eigen binnenwereld.

    En dat is jammer. Dus af en toe wat meer schijt aan anderen hebben, kan heel bevrijdend en helend werken. Even bewust staan bij wat wil IK.

    En de rest…

    Fuck it!

     

  • Wat is een bucketlist?

    Misschien hebt je er weleens van gehoord: een bucketlist. Maar wat is dat nu, waar komt het vandaan en wat staat er op mijn bucketlist? En wat is het nut van deze bucketlist?

     

    Wat is een bucketlist?

    Een bucketlist is een lijst met dingen die je gedaan wilt hebben voordat je overlijdt. Met wensen, dromen, uitdagingen en ervaringen. Alles kan! Het doel is dus op alles op de lijst ook (ooit) daadwerkelijk uit te voeren of te realiseren.

     

    Waar komt het vandaan?

    De oorsprong is mij niet helemaal bekend. Mogelijk komt het van de uitdrukking: ‘Kicks the bucket’. Wat zoiets betekent als ‘doodgaan’. De term ‘bucketlist’ lijkt populair te zijn geworden sinds de film ‘The Bucket List’ uit 2007.

    Waarom een bucketlist?

    Al langer maken mensen een wensenlijst met dingen die ze willen realiseren voordat ze doodgaan.

    Het helpt om diepe verlangens naar boven te halen, alles uit het leven te halen en aan het einde van je leven geen spijt te hebben. Met de gedachte dat het leven eindig is, zie je soms dingen scherper.

    Jezelf de volgende dingen afvragen:

    Wat zou jij met je leven doen, als je wist dat je nog maar een jaar, een maand, een week of een dag te leven had?

    Hoe zorg je er voor dat je achteraf geen spijt hebt? ‘Had ik maar…’

    Ook helpt het om te zien wat er echt toe doet.

    Wat staat erop mijn bucketlist?

    Een bucketlist is heel persoonlijk en dynamisch. Je kunt ieder jaar een nieuwe lijst maken, dingen terug laten komen die je nog niet hebt uitgevoerd of behaald en nieuwe dingen toevoegen.

    Hier enkele items van mijn bucketlist, in willekeurige volgorde:

    • Alle Nederlandse Waddeneilanden bezoeken (Texel & Vlieland gehad)
    • Off-piste skiën / tourskiën
    • Paragliden √
    • Meerdaagse kajaktocht maken
    • Reizen naar Tibet, Nepal, India, Japan, China
    • Naar Finisterra, Spanje (done!)
    • Leven in de bergen
    • De Trans-Siberië express nemen
    • Naar Guatemala gaan
    • Een boek schrijven (mee bezig)
    • Naar Scandinavie
    • Auschwitz bezoeken
    • Leren surfen
    • Een tijdje wonen in Parijs
    • In een hangmat slapen onder sterrenhemel
    • Naar Banff, Canada gaan
    • Een tattoo laten zetten √
    • Een neuspiercing zetten √
    • Met een busje door Europa reizen √
    • en nog veel meer 🙂

    Sommige dingen heb ik al gerealiseerd of ben ik mee bezig.

    En sommige dingen gaan misschien nooit gebeuren en dat is oké.

    En nu jij!

    Pak een groot vel, of een notitieblok, of maak een online notitie.

    Schrijf alles op wat je wilt doen voordat je doodgaat. Dingen die je niet durft, die te duur zijn, of die anderen gek vinden.

    Dingen waarvan je droomt. Of waarvan je hart een sprongetje maakt. Alles wat jij wilt!

    Blijf schrijven, blijf toevoegen.

    Kies enkele dingen uit die je het komende jaar wil gaan realiseren. Niet alles tegelijk!

    Ik ben benieuwd! Stuur me gerust een berichtje met wat er op jouw bucketlist staat.

  • Pay it forward

    “Hoi!” “Goedemorgen!” “Een fijne dag!” Zeg jij wel eens ‘hallo’ tegen een onbekende? Iemand die je boodschappen afrekent? Of tegen diegene die er voor zorgt dat je goed geholpen bent? Of gewoon die je tegenkomt op straat?

    Ik ben in een dorp opgegroeid. En daar is het heel normaal om iedereen te begroeten die je tegenkomt. Een praatje bij de bakker. Even vragen hoe het met iemand gaat. En ook als je een oldtimer rijdt is het gebruikelijk om een bestuurder van een andere oldtimer te begroeten.

    Ook als ik op de fiets zit, begroet ik de andere fietsers of wandelaars. Zeker als ik op de wielrenfiets zit, want de meeste mensen hebben een diepgaande hekel aan wielrenners. Ze zijn vaak verbaasd als ze een “Hoi” en een glimlach krijgen.

    Het is zo simpel. Elkaar zien en erkennen. Contact maken. Verbinden met de ander. Iemand in de ogen aankijken en een glimlach geven.

    Daar hebben we allemaal behoeften aan. En misschien nu nog wel meer als anders.

    Little acts of kindness. De kleine dingen die een groots verschil maken in het leven van een ander. Misschien had diegene dat even nodig.

    Zo verspreidt vriendelijkheid.
    Door een simpele begroeting.
    Door iemand en fijne dag te wensen.
    Door iemand een glimlach te geven.
    Door iemand een compliment te geven.

    Wil je mij helpen vriendelijkheid te verspreiden?
    Welke kleine actie ga jij vandaag doen?

  • Feel the fear and do it anyway

    In 2017 zat ik in Isla Holbox, Mexico voor een business training. Ik wilde leren hoe ik een online training kon opzetten, zodat ik meer kon gaan reizen.

    In die training van Wonderlijk Werken ging ik kijken naar mijn waarden en wensen in mijn business én in mijn leven. Ook werd ik uitgedaagd om een long ass bucketlist te schrijven. Pff. Haha. Ik vind het heerlijk om te dromen en vooral ook grootse, uitdagen, prikkelende dromen op te schrijven. Maar ik wilde niet persé een checklist hebben met dingen die iedereen gedaan moest hebben in zijn leven. Ik wilde een persoonlijke lijst, waar ik warm voor liep.

     

    Op mijn lijst stond onder andere (waarvan ik sommigen al heb gedaan):

    • Diverse reisbestemmingen
    • Wonen in Parijs
    • Leven in een busje ✔️
    • Een neuspiercing ✔️
    • Een tattoo (is geboekt)

    Maar ook: paragliden.

     

    Het leek mij fantastisch om van een berg af te rennen en dat dan de wind je oppakt, waardoor je, als is het maar even, kunt vliegen als een vogel, terwijl je kijkt naar de natuur onder je en de wolken boven. Je hebt een weidse blik van je omgeving, waarover je zweeft, met fantastische vergezichten. Leek me echt super gaaf! Ik zag voor me dat ik dit in Frankrijk ooit ging doen.

     

    En tijdens deze zomervakantie keken we uit op de berg waar men vanaf sprongen voor, jawel: het paragliden, over het prachtige meer van Annecy. Ik kon er niet meer omheen: dit was mijn kans.

     

    En ik besloot er voor te gaan. De weersvoorspellingen werden iets minder, dus ik had nog 1 dag om de sprong te wagen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik maakte de afspraak en de volgende dag zag ik in een busje met 6 Fransen en ik. De chauffeuse van het busje crosste zonder angst de smalle bergwegentjes naar boven. Terwijl we hoger kwamen,  werden de uitzichten steeds mooier. Onderweg kreeg ik de instructie. Het laatste stukje van de berg was alleen toegankelijk voor mensen met een toegangspas. Eenmaal boven was het druk met mensen. Begrijpelijk, want het uitzicht was er erg mooi.

     

    Na een klein stukje omhoog klimmen kwamen we op een steil stukje helling met kunstgras. Aan het einde van het kunstgras kon je niet naar beneden kijken. Ze vertelden me dat het daar steil naar beneden ging en dat je daar niet terecht wilde komen… Yikes.

     

    Mijn instructeur legde het scherm klaar. Ik kreeg van alles aangeklikt en een selfie stick met camera in mijn handen gedrukt. En de vraag of ik klaar was om te gaan rennen, heel hard rennen. En dat deed ik. Met alles wat ik in mij had rende ik. De gilder kwam omhoog, pakte wind en wij (de instructeur en ik) renden van de berg af tot onze voeten de grond niet meer raakte, maar we door de lucht vlogen. Wow!

     

    Uitzicht over het meer van Annecy
    Ik net geland

    Ik genoot van het zweefgevoel en het mooie uitzicht. Ik mocht nog een stukje zelf sturen. Maar voor ik het wist was het tijd om te gaan landen. Het vloog voorbij en voor je wist stonden we weer aan de grond. Wat een adrenaline rush! Dit had nog wel langer mogen duren. Zo gaaf!

     

    Vond ik het spannend? Ja, er zijn zelfs opnames van ik die aan het gillen is omdat de instructeur even acrobatische trucjes liet zien. Was ik bang dat het fout zou kunnen gaan? Jazeker. Maar toch wilde ik het doen. En toch deed ik het. Ik wil niet leven in ‘als, dan’, of zoals ze in Amerika zeggen: what if. Want het kan fout gaan en het kan goed gaan. Je hoeft geen roekeloze dingen te doen, maar laat angst je niet leiden om de dingen te doen die je wilt doen.

     

     

    Wat staat er op jouw bucketlist? Wat vind je spannend en stel je uit? Of doe je het toch?

     

     

  • De gebeurtenis die mijn leven een andere wending heeft gegeven

    10 september 2021 was het 20 jaar geleden dat ik in een vliegtuig stapte naar Amerika.
    Ik weet nog dat ik aankwam na een lange vlucht in het land van mogelijkheden.

    Ik weet nog hoe ik mij voelde voor vertrek. Ik vond het super spannend, maar ik ging toch! Niet durven, toch doen! Ook voor mijn ouders was het erg spannend. Ik was immers 16 jaar.

     

    High School

    11 maanden lang heb ik een fantastisch gastgezin gewoond, ging ik naar high school en deed ik vooral veel dingen die ik leuk vond. Omdat ik mijn havo diploma al had, mocht ik zelf mijn vakkenpakket samen stellen. Ik koos Spaanse les, muziek maken op de computer, schoolband, zingen in een koor, spreken in het openbaar en dat soort vakken. Ik moest verplicht Engelse literatuur en Amerikaanse politiek.

     

    Sport

    Ik sportte ook veel. In High school is het sporten gekoppeld aan school en opgedeeld in seizoenen. In de herfst heb ik getennist. In de winter heb ik niet gesport, maar meeholpen achter de schermen in het schooltheater met de musical en andere toneelstukken. In het voorjaar ging ik voetballen. Ik voetbalde soms wel 6 dagen in de week.

     

    Religie

    Tijdens mijn jaar mocht ik met verschillende mensen mee naar hun kerk. Mijn gastouders namen mij mee naar de methodisten kerk. Ik ging met een andere uitwisselingsstudent kijken bij de Pinkstergemeenschap. Met een Amerikaanse vriend ging ik naar de katholieke kerk. En werd ik uitgenodigd bij sabbat en mocht ik mee naar de synagoge.

     

    9/11

    Ik zat er ook met 9/11. Het mag duidelijk zijn dat dit een grote impact had. Op mij, mijn uitwisselingsjaar, maar vooral op de Amerikaanse burgers en het dagelijks leven daar.

     

    Gastgezin

    Ik woonde in Whitefish Bay, Wisconsin. Mijn gastgezin was erg fijn. Ze namen mij op als hun vierde dochter, namen mij vooral mee naar toe en betaalde ook van alles voor mij. Ze krijgen geen geld op mij op te vangen. Ze moeten alleen zorgen voor inwoning en betalen voor leefkosten. Maar ze deden zoveel meer! Ze namen mij overal mee naar toe en deden van alles voor me, zoals iedere dag mijn lunch maken. Hoe bijzonder is het als je jouw leven en woning openstelt voor een vreemdeling en je diegene ook opneemt in je gezin.

     

    Impact

    Het jaar in Amerika heeft mij veel gebracht en was van zo’n grote impact dat het mijn leven een andere wending heeft gegeven.
    Niet alleen sprak ik daarna vloeiend Engels, maar ook was het lastig om uitsluiting te vinden bij diegenen die achter waren gebleven. Hun leven was doorgegaan en ik was niet meer hetzelfde als toen ik wegging. Zij hadden niet meegemaakt wat ik had meegemaakt en andersom.

     

    Een leven zonder druk

    Daarnaast was het de eerste keer dat in een leven zonder druk ervoer en volledig mijzelf kon zijn. Niet persé omdat ik in Amerika zat; het had overal kunnen gebeuren. Maar ik denk vooral omdat ik een totaal andere situatie zat dan waarin ik was opgegroeid.

     

    Andere perspectieven

    Ik heb er vrienden gemaakt voor het leven. En dankzij social media (wat er toen nog niet was), deel ik nog steeds lief & leed met hen die aan de andere kant van de oceaan wonen. Door mijn uitwisselingsjaar leerde ik om vanuit een ander perspectief naar mijzelf en naar mijn leven te kijken. Maar ook kon ik mij hierdoor nog beter inleven in anderen en hun perspectieven. Letterlijk in de voetsporen van iemand anders gaan leven. Regelmatig even vanuit iemand anders zijn perspectief naar dingen kijken, geeft je zoveel nieuwe inzichten.

     

    Nooit meer hetzelfde

    Het jaar heeft mij vooral geholpen mijzelf te hervinden. Het leven vanaf toen was nooit meer hetzelfde.

     

    Welke gebeurtenis of ervaring heeft een grote, positieve impact op jouw leven gehad, waardoor jouw leven er anders is gaan uitzien?

  • Het leven is één groot experiment


    Van alles moeten en willen. Het liefst in één keer, snel en perfect. En als het niet lukt, dan gefrustreerd raken. Jezelf op de kop geven. Sjonge, wat kunnen we toch hard en streng voor onszelf zijn. We leggen ons hiermee een hoge druk op.

    Niet opgeven, doorgaan. Ten koste van jezelf. Hoge eisen stellen. Niet snel tevreden. Alles voelt als een gevecht. Nooit gaat het gemakkelijk. Geen tijd om fouten te maken.

    Herkenbaar? Dan heb ik hier een tip voor jou:
    Het leven is leuker en gemakkelijker, als je het als één groot experiment ziet.

    Een leven waarin je mag proberen.
    Niet strijden, maar spelen.
    Niet perfect, maar oefenen.
    Het is geen wedstrijd waar je als winnaar uit moet komen. Of een strijd waarin je moet vechten. Het heeft zelfs geen eindbestemming.

    Het leven is een speeltuin.

    Door het allemaal wat luchtiger te zien, verlaag je de druk, die jij jezelf oplegt. Geef jezelf ruimte om te gaan proberen.

    Zie het leven als een groot experiment. Trust me, we doen allemaal maar een dotje. Door te doen, ga je ontdekken.
    Je leert, ontwikkelt en wordt beter door te doen. Zonder druk, want er hangt niks vanaf.

    Van jongs af aan leren we. Door te spelen, te proberen, door te vallen en op te staan. Simpelweg omdat we het leuk vinden. Lopen, fietsen, praten. Door veel te oefenen, door te blijven proberen en door fouten te maken, hebben we deze skills onder knie gekregen. Dit gebeurde vanzelf, al spelenderwijs.

    We denken dat we pas gelukkig kunnen zijn, als we succesvol zijn of onze doelen hebben behaald. Maar dat is denken vanuit een start-finish lijn. Dat je altijd moet verbeteren en naar een eindbestemming aan het toe werken bent.

    Maar dat is een illusie. Het leven is nu. Het leven is om te leven. Om te genieten, om plezier te hebben. Lekker spelen in de speeltuin.

    Je kunt het leven ook zien als een dans. Geen eindbestemming of doel. Maar gewoon dansen. Tralali tralala. Kortom, je bent er al.

    Leg jij jezelf een hoge druk op? Helpt het om wat milder te zijn en het meer te zien als een probeersel? Dat niks hoeft?
    Deel wat je is bijgebleven van deze blog.👇