Motivatie

  • 10 redenen waarom jij jouw doelen niet haalt

    De mooiste doelen, voornemens en wensen komen voorbij. Waarschijnlijk heb jij ook dingen die je wilt veranderen of wilt bereiken.

    En daar is niks mis mee. Toch sneuvelen vele doelen en voornemens voordat de finish is bereikt. In dit artikel wil ik dat verder onderzoeken. Waar lukt het niet om een doel te behalen, waar we eerder nog zo zeker van waren dat dit het ging worden?

     

    Hier 10 redenen waarom jij jouw doelen niet haalt.

     

    1. Je gaat te hard van stapel

    Je hebt grootste plannen en je gaat er voor. Je gooit je leven om om je doel te bereiken. En toch sluipen oude gewoontes er weer in.

    Hoe wel?

    Het werkt vaak beter om kleine stapjes te zetten, zodat het onderdeel wordt van je leven. Slow but steady.

     

    2. Je doel is te groot

    Een groot doel kan machtig mooi zijn, maar zorgt er wel voor dat de motivatie vaak op is, voordat je het hebt bereikt.

    Hoe wel?

    Tussendoelen kunnen helpen om gemotiveerd te blijven. Of stel je doel lager bij en zodra je die hebt behaald, kijk je weer verder.

     

    3. Je doel is te vaag

    Als het niet concreet is, weet je niet waar je naartoe aan het werken bent of wanneer je hebt gemaakt. Dit zet niet aan tot actie, waardoor het doel op de achtergrond raakt.

    Hoe wel?

    Maak het zo concreet mogelijk. Wanneer heb je jouw doel bereikt?


    4. Het is niet jouw doel

    Je doet iets voor een ander, voor de buitenwereld, voor de maatschappij. Dan ga je niet op intrinsieke motivatie, maar op extrinsieke motivatie en wilskracht. En dat raakt op.

    Je doet het eigenlijk niet voor jezelf. Niet echt, tenminste. De wens kan er wel zijn. Maar vooral de wens van goedkeuring van anderen.

    Hoe wel?

    Het werkt beter als je het doet voor jezelf. Omdat jij het leuk en interessant en belangrijk vindt.

    Het helpt om niet het doel te visualiseren, maar de weg er naartoe. Heb je zin om alle stappen te zetten, de tijd erin te stoppen, door te zetten, etc.? Zou je het doen als je geen bevestiging van de buitenwereld kreeg?


    5. Je hebt geen plan

    Als je niet weet hoe je gaat beginnen, wat je gaat doen en hoe je het gaat volhouden als het zwaar wordt, dan is een doel bereiken heel lastig.

    Hoe wel?

    Je hoeft echt niet elke stap al te hebben bedacht of uitgewerkt (want dan begin je nooit), maar als je een doel hebt gesteld, is het wel handig om te bedenken HOE je dat doel wilt gaan halen. Er zijn vele wegen naar Rome, dus waarschijnlijk ook naar jouw doel.


    6. De omstandigheden zijn veranderd

    Toen je het doel stelde en misschien ook wel begon, leek het een prima doel, maar ondertussen gebeuren er dingen die invloed hebben op jouw doel en proces. En dat kan best de reden zijn waarom je een doel niet haalt.

    Hoe wel?

    Check regelmatig bij jezelf of dit doel nog je prioriteit heeft of dat je moet bijsturen om het te behalen.

    Soms zijn er omstandigheden die je leven al genoeg op zijn kop zetten.

    Soms is de conclusie ook: nu niet. En dat is oké.


    7. Je wilt teveel dingen tegelijkertijd veranderen

    Rome wasn’t build in a day. En toch wil je alles tegelijkertijd doen en van alles veranderen. Teveel tegelijkertijd aanpakken lijkt ideaal, maar is ergens wel onmenselijk omdat van jezelf te vragen. Als jij je focust op alles, focus jij je op niets. Verandering kost tijd én focus. Het automatiseren van een nieuwe gewoonte kost ook tijd.

    Hoe wel?

    Het werkt beter om je op één groot doel of verandering te richten, dan 100.000 dingen tegelijkertijd.  Vind je dit (net als ik) lastig? Schrijf dan alles op en kies er 1 of 2.

    Zo heb je zicht op alles wat je wilt en zodra je een doel hebt behaald (of gestopt), kun je iets nieuws erbij pakken. Kijk wat voor jou werkt!


    8. Je wacht op het perfecte moment / perfecte omstandigheden om te beginnen

    De start van een nieuw jaar, als je ale je aandacht aan het doel kunt geven of gewoon ‘morgen begin ik’.

    Allemaal neigen ze naar uitstellen van beginnen, omdat je bang bent dat je niet gaat halen als de omstandigheden niet perfect zijn. Nou, hoogstwaarschijnlijk worden de omstandigheden nooit perfect.

    Hoe wel?

    Er is een verschil tussen perfecte omstandigheden en al teveel op je bordje hebben liggen. Ga bij jezelf na of dit doel nu prioriteit moet hebben en kan hebben, of niet. Wees eerlijk naar jezelf toe.

    Ligt het niet aan de omstandigheden? Kijk dan waar je bang voor bent en wat je tegenhoudt. Kun je misschien beginnen met een mini stapje?


    9. Je bent afhankelijk van anderen bij het behalen van je doel

    Een doel stellen gaat nooit helemaal zonder dat je afhankelijk bent van anderen of van omstandigheden, maar een doel stellen waar het succes afhangt of de ander wel/niet zijn/haar/diens aandeel doet, is een lastig doel. Wat als de ander stopt? Of niet gemotiveerd is?

    Hoe wel?

    Probeer met het opstellen van je doel te kijken naar wat JIJ kunt doen, zonder al teveel beroep te doen op anderen.


    10. Je gaat niet aan de slag met onderliggende patronen en overtuigingen

    Het kan zijn dat je iets wilt veranderen aan jezelf of aan je leven, maar je doel schraapt alleen de oppervlakte, dan is het heel goed mogelijk dat je dat doel niet haalt.

    Hoe wel?

    Soms moet je echt dieper aan de slag gaan met jezelf om verandering teweeg te brengen, anders verval je vanzelf weer in oude gewoontes en patronen. En geef jezelf op de kop dat het weer niet is gelukt.

    Maar onder oppervlakte zitten patronen die ergens vandaan komen en die je jarenlang ook ergens hebben geholpen of beschermd. Pas als je op zelfonderzoek uitgaat, kun je dingen herkennen en soms ook veranderen.



    Ik ben benieuwd in welke jij jezelf herkent.

    Doelen NIET halen is helemaal niet erg. Er zijn vaak vele valide redenen waarom  dit zo is. Het werkt beter om milder naar jezelf toe te zijn. In plaats van jezelf op de kop te geven, te schamen of je schuldig te voelen, kijk wat er goed ging en wat je volgende keer anders zou kunnen doen. Je doet je best, daar mag je trots op zijn.


  • Doelen zijn niet bedoeld om te halen

    Nu we weer tegens het einde van het jaar aanlopen, zie ik veel mensen reflecties delen over afgelopen jaar, en hand in hand daarmee ook of doelen behaald zijn.
    Vaak gaan we, na die reflectie op afgelopen jaar, gelijk door met de doelen opstellen voor het komende jaar. Of goede voornemens. Het einde van het jaar is altijd een natuurlijk moment voor bezinning en even tot rust komen. Waardoor je vaak ook weer ruimte om na te denken: wat wil ik nog doen, bereiken, veranderen?

     

    Methode

    Doelen stellen leren we vaak al op de middelbare school. ‘SMART doelen’ is vaak de methode, die wordt aangeleerd. SMART staat voor:
    – Specifiek
    – Meetbaar
    – Acceptabel
    – Realistisch
    – Tijdgebonden
    En dat is een hele mooie manier om doelen klein en concreet te maken, zodat je in actie komt. We maken onze doelen vaak veel te groot.

     

    Lijst

    Ook hebben we vaak een hele lijst doelen die we in een jaar willen halen. Dan kunnen de doelen afzonderlijk nog wel SMART zijn, maar de vraag is of het dan nog steeds haalbaar is, als de lijst ellenlang is.

     

    Invloed

    Of we stellen doelen waar we weinig invloed op hebben. Zoals bijvoorbeeld een omzetdoel. Maar er hoeft maar iets te gebeuren, zoals dat je zelf ziek wordt, of de wereld ligt plat door een pandemie, en je doelen haal je niet meer.

     

    Verkeerd

    Eigenlijk kijken we ook verkeerd naar doelen. We zien doelen als iets dat je behaald. Een prestatie. Een einde. Een finishlijn. Zo van ‘he, he, ik ben er’. Maar eigenlijk zijn doelen helemaal niet bedoeld om behaald te worden. Doelen zijn bedoeld om ons richting te geven en om ons in bewegen te helpen.

     

    Wat is een doel wel?

    Het gaat dus helemaal niet of je het doel hebt behaald, maar of je in beweging bent gekomen, stappen hebt gezet, dingen hebt geprobeerd en hebt ontdekt. Het gaat er om welke dingen je hebt gedaan.

     

    Een voorbeeld

    Stel, je doel is om een marathon te lopen. 42 kilometer en 195 meter.
    Je traint er voor. Je loopt vele kilometers. En dan is de wedstrijddag. Je loopt 42 km en 194 meter. Om wat voor reden dan ook, stop je 1 meter voor de finishlijn. Misschien val je en kun je niet verder. Misschien wordt de wedstrijd gestopt. Misschien besluit je zelf om te stoppen. De reden doet er even niet toe. Het resultaat is namelijk hetzelfde: je haalt de finishlijn niet. Is je doel dan niet behaald? Officieel niet. Maar je hebt net zoveel geoefend en tijd & energie erin gestopt, als je wel de finishlijn zou hebben behaald. Je hebt jezelf uitgedaagd, je hebt vele kilometers hard gelopen, je hebt vele zweetdruppels gelaten en die daarna afgespoeld onder de douche. Je hardloopkleding honderden keren gewassen. Etc. Kortom: de weg er naar toe heb je afgelegd. Doet het er dan toe dat je die finishlijn niet hebt behaald? Eigenlijk niet. Het gaat namelijk niet om het doel, maar om het proces. En hopelijk heb je daarvan genoten, want daar is de meeste tijd in gaat zitten.

     

    Anders kijken

    Nee, ik ben niet tegen doelen stellen. Maar ik ben wel voorstander van jezelf credits geven van alles wat je hebt gedaan, of je het nu hebt behaald of niet. Je mag sowieso trots zijn. Ook als je iets niet hebt geprobeerd. Ook als je bent gestopt. En ook als je jouw doelen niet hebt behaald. Kijk vooral naar wat je het liefste doet (iedere dag of iedere week) in plaats van naar doelen & prestaties. Kijk naar doelen als richtingaanwijzers in plaats van finishlijnen.
    Want iedere keer weer die stappen te zetten, zegt veel meer dan het uiteindelijke doel. Kijk dus iets minder zwart/wit. Het is niet: behaald/niet behaald. Maar: ‘kijk eens naar wat ik allemaal heb gedaan en meegemaakt afgelopen jaar. Ik ben trots op mezelf.’

     

     

     

  • Als een berg tegen opzien

    Een klant zei laatst tegen mij in een coaching sessie dat ie het zo lastig vindt om op te starten na het weekend. En helemaal na de vakantie.
    Hij vindt zijn werk erg leuk, maar hij zag er enorm tegenop om zijn mailbox te openen en alle achterstand te werken.
    Maar hij ervoer het ook als ie geen idee had waar hij moest beginnen, zoals bij een nieuwe taak.

     

    Overweldigd

    Als een berg tegen opzien.

    Allerlei vragen schoten door zijn hoofd.

    ‘Waar begin ik? Hoe begin ik?’

    En ook allerlei belemmeringen kwamen naar boven.

    ‘Dit kan ik helemaal niet. Dit gaat nooit lukken.’

     

     

    Uitstel

    Het liefste zette hij zijn laptop uit en ging wat anders doen. Maar dat kon ie niet maken, vond ie. Dus staarde hij naar het scherm.
    Zodra er een mailtje kan, ging ie daarmee aan de slag. Maar de nieuwe taak liet hij links liggen. Tot weken later hij wel moest; de deadline kwam eraan.


    Gauw ging hij ermee aan de slag, na aansporing van zijn leidinggevende. Toen het af was, baalde hij zelf van het gehaaste werk en de mindere kwaliteit. Hij vond niet dat ie goed werk had geleverd en hij voelde zich niet trots.

     

    Hoge eisen

    Hij zette zulke hoge eisen voor zichzelf, dat hij niet wist waar hij moest beginnen. Hij bevroor. En klapte dicht.
    En achteraf was hij nog steeds streng voor zichzelf.

     

    Lessen

    Twee lessen die we samen hieruit haalden.
    1) Een berg beklimmen doe je ook stap voor stap. Je kunt niet in één keer naar de top.
    2) Mag je wat milder naar jezelf toe zijn? Ook als het niet perfect gaat?


    Acties
    Hij oefent nu om sneller uit de verkramping te komen.
    ▶️Door eerder een collega om hulp te vragen.
    ▶️Door zichzelf te stimuleren te beginnen, al is het maar iets kleins.
    ▶️En ook trots te zijn op zichzelf, dus door successen vaker te delen met anderen en te vieren dat ie het toch maar heeft gedaan.

     

    Waar zie jij als een berg tegenop? En stel je het uit? Of wil je hulp om er mee aan de slag te gaan?

  • Opstarten na de vakantie – 10 tips


    Je kent het wel. Je bent heerlijk op vakantie geweest. Even geen werk. Buiten is het nog steeds lekker weer, zonnig en warm. En het blijft nog lang licht in de avond. Heerlijk! Maar je vakantie zit er op en je werk start weer.
    De maandag na de vakantie. Pfff. Even inkomen, hoor. Opstarten na de vakantie is niet altijd gemakkelijk.

     

    Je bent niet de enige

    Je bent niet de enige die dit lastig vinden. Veel van mijn klanten vinden dit lastig.
    Afgelopen week had ik er met een coachee over hoe hij weer in het ritme van werk ging komen. Hij had al eerder aangegeven dat ie dat lastig vond. Opstarten na een vakantie.

    Dus in deze coachingssessie gingen we het daar over hebben.
    En graag deel ik die tips ook met jou!

    Mijn 10 tips om goed te opstarten na de vakantie

     

    1. Bedenk een strategie voor de eerste dag. Wat ga je als eerste doen? En wat ga je juist niet doen? Bedenk dit vooraf.
    2. Bepaal wat er de komende tijd prioriteit heeft. Zorg dat je daar ook tijd voor blokt. Als je dan gebeld wordt door een collega met een vraag, weet je al beter of dit prioriteit voor jou heeft of voor de ander.
    3. Is het niet jouw prioriteit, zeg dan dat je er op terug komt.
    4. Mogelijk hebben collega’s het ook druk en/of een achterstand. Probeer te achterhalen welke collega’s je kunt benaderen voor informatie en vragen en welke collega’s je beter even kunt ontzien.
    5. Ga niet ineens te veel willen doen. De achterstand in je mailbox, bijvoorbeeld, los je niet in één dag op.
    6. Ga niet gelijk overwerken. Er zitten maar 8u in een werkdag.
    7. Doe wat je kan, neem op tijd pauze en ga gewoon op tijd naar huis. Gun jezelf tijd om weer te landen.
    8. Begin met het scannen van je mail. Geef alles een categorie en ga dan pas mails beantwoorden. Lastig! Maar wel het handigste om gelijk overzicht te krijgen.
    9. Na de vakantie is het ook een nieuw begin. En een nieuw begin kan je ook helpen om het anders te gaan doen. Niet een hele grote verandering of vele verandering. Maar kies 1 ding uit, wat je graag anders wilt doen.
    10. Zorg ook voor een goede afsluiting van de vakantie. Kan iets kleins zijn, maar even bewust afsluiten van de ene fase om door te kunnen naar de volgende fase. Een klein ritueel of traditie kan hierbij helpen.

     

    Hopelijk heb je wat aan deze tips. Ik hoor het graag!
    Wat helpt jou om weer in het ritme van werk te komen?

     

    Als je nog langer het vakantiegevoel wilt vasthouden, lees dan mijn blog met 5 tips om je vakantiegevoel langer vast te houden.

     

     

  • De (on)zin van routines

    Jeuk krijg ik er van. Als ik weer iemand voorbij zie komen met healthy habits, habit tracking en routines. Voor alles wel een routine. Eentje in de ochtend, eentje in de avond. Ik krijg vooral jeuk als diegene dat promoot als hét middel tegen stress.

     

    Wil ik ook

    Sure, we willen allemaal wel ergens betere of gezondere gewoontes. En routines kunnen helpen, omdat ze houvast geven. Net als bijhouden wat je resultaten zijn (ook wel tracken genoemd) je motivatie kan geven en je kan helpen bij het volhouden van je gewoonte of het behalen van je doel. Maar zijn we niet een beetje doorgeslagen?

     

    That girl

    Om even als voorbeeld uit te lichten: de ‘That girl’ trend. Deze trend  op social media laat vooral slanke jonge vrouwen zien die allemaal routines (vroeg opstaan, groen sapje, bewegen, tijd voor jezelf. etc.) delen, inclusief mooie, gestylde beelden. Want als je slank bent en goed bent in marketing, dan ben je gezond en succesvol. En dat bereik je door een ochtendroutine, een avond routine, een self care routine, een sport routine. Om over een planning nog maar niet te spreken.

     

    Mijn mening

    Ik denk vooral: ja, joh, gooi nog meer verwachtingen op jezelf. Kan er nog wel bij. We moeten al zoveel. Laten we ook perfect zijn in het uitvoeren van onze routines, zonder daar stress van te krijgen. En het liefst filmen en posten op social media, want dat kun je deze beste versie van jezelf gebruiken om anderen te inspireren. De vraag is dus: is dat wel echt gezond? Altijd bezig zijn met hoe je eruit ziet, overkomt op anderen en alles willen delen met onbekenden voor likes. Heel veel van jezelf verwachten om de ‘beste versie van jezelf te zijn’. Alsof je nu nog niet genoeg zou zijn, zoals je nu bent. Je hoeft niet perfectionistisch te zijn en alles op orde te hebben. Dat is doorslaan en dus ongezond.

     

    De sleutel

    We krijgen FOMO van al die perfecte mensen op beeld. FOMO is the Fear Of Missing Out. Bang dat we iets missen, iets groots en impactvol, iets dat ons leven een andere wending gaat geven. Ik snap het. Want als iemand de sleutel naar succes heeft of een stappenplan naar een leven naar stress, dan lijken we dat allemaal te willen kopiëren. Want stel dat het toch werkt. Maar vaak werkt het niet. Omdat we vergeten te kijken naar: ‘wat past bij MIJ?’. Vergelijk jouw leven niet met dat van iemand anders. Duw jezelf niet in de routine van een ander. En dit geldt ook voor stappenplan, sportroutine, eetschema, etc. Laat je niet overtuigen dat je niet genoeg bent of moet veranderen of ongelukkig moet zijn met je leven of bepaalde spullen moet kopen om gelukkig te zijn.

     

    Waar gaat het mis?

    Een routine is niet bedoeld als regime. Als doel op zich. Of een checklist. Zie het als een hulpmiddel om goed voor jezelf te zorgen. En als het allemaal niet lukt of een keer anders loopt, dan is dat helemaal prima. Het is niet bedoeld om een perfect leven te hebben. Het is bedoelt om het leven makkelijker te maken, niet moeilijker.

    Het doel van een routine is dat je dingen doet je blij maken en je helpen (op korte of lange termijn). Niet je te verplichten allerlei dingen te doen en de lat nog hoger te leggen voor jezelf.

     

    Zelfreflectie vragen

    Soms even inchecken bij jezelf kan dan helpend zijn. Hier enkele vragen die je hierbij kunnen helpen.

    Vraag jezelf regelmatig af:

    • Waarom doe je dit?
    • Is het helpend voor je?
    • Word je er blij van? Of doe je omdat het moet? Of voor een ander?
    • Focus je teveel op het einddoel (alles afvinken) of geniet je van het proces? Van de stappen die je zet.
    • Staat er teveel op je to-do lijst? Wil je teveel in één dag? En hoop je dat voor elkaar te krijgen met routines?
    • Wil je misschien teveel in één keer veranderen? Is dat wel realistisch? Ben jij dat of wil je dat zo graag zijn?
    • De beste versie van jezelf is iemand die gelukkig is met zichzelf. Dus vraag jezelf ook: wat aan mezelf moet ik nog wat meer accepteren en omarmen i.p.v. willen veranderen? Kun je jouw leven zien zoals het nu is? En daar oké mee zijn?

     

    Helpend

    Routines en gewoontes kunnen ook heel helpend zijn. Mij helpt het om dingen voor elkaar te krijgen die ik anders vergeet. Ook helpt het me op dingen te prioriteren. Dingen die ik belangrijk vind, maar die er soms bij inschieten door, nou, ja, door het leven. Tijd vliegt soms. En ook ik wil dingen gedaan krijgen.

     

    Realiteit

    Veel routines die je online ziet, zijn voor de meesten van ons niet weggelegd. Simpelweg omdat we naar het werk moeten. Onze dagen zitten al vol. Daar hoeft niet nog meer bij. Laat je dus ook niet gek maken. Hou het vooral realistisch en ga jezelf NIET overvragen.

     

    Hier komt mijn ochtendroutine:

    • Ik word wakker van de wekker. Soms met 5 keer snoozen, soms zonder te snoozen. Op een werkdag gaat mijn wekker op 6:15. Binnenkort zal dit eerder worden i.v.m. werk.
    • Ik doe mijn pantoffels of slippers aan. In de winter ook een vest.
    • Ik ga naar de wc. Ik scroll op mijn telefoon. Ik lees het nieuws. Ik doe Wordle.
    • In de winter doe ik daarna sokken aan.
    • Ik ga naar beneden om te ontbijten, samen met mijn vriend. Ik eet 2 boterhammen met kaas en kalkoenfilet en zet mijn lievelingsthee. Ik leg mijn vitamines klaar.
    • Als het dan tijd is om mijn dochter uit bed te halen of als ze uit zichzelf wakker wordt, dan haalt één van ons haar uit bed.
    • Dan is het zorgen voor onze dochter. Terwijl de een haar ontbijt geeft, gaat de ander douchen en tandenpoetsen. En daarna wisselen we om.
    • Na het douchen dek ik mijn bed op. Daar word ik blij van. En doe ik boven alle rolluiken en gordijnen open. Let the light in!
    • En hopelijk heb ik die ochtend mijn thee enigszins warm kunnen drinken.

     

    Geen glas water met citroen, geen dankbaarheidsdagboek, geen sport, geen meditatie, geen juicing, geen vakliteratuur lezen en geen ochtend dip in koud buitenwater of een koude douche. Als JIJ daar gelukkig van wordt en het jou helpt, doe het vooral. En probeer ook dingen uit. Misschien ontdek je iets dat bij je past en je blij maakt.

     

    Mijn tips

    Mocht je graag aan de slag willen met een routine of gewoonte, dan heb ik enkele tips voor je. Om niet door te slaan in perfectionistische routines.

    • Hou het simpel. Verlang niet nog meer van jezelf.
    • Niet alles willen doen. Kies alleen het belangrijkste. Wat is het minimale wat je wilt doen?
    • Ga niet voor het bijhouden van wat je doet of delen van je resultaten. Doe het voor jezelf.
    • Doe dingen vanuit liefde voor jezelf. Niet vanuit frustratie of ontevredenheid.
    • Wees mild en zorgzaam voor jezelf en voor je lichaam.
    • Geef jezelf ruimte om flexibel te zijn en te voelen wat je die dag nodig hebt.
    • Neem de tijd.
    • Gooi niet ineens je routine in 1x om. Voeg 1 ding toe en hou dat enkele maanden vol, voordat je iets anders toevoegt.
    • Koppel een nieuwe gewoonte aan een al bestaande gewoonte.

     

    Doe vooral dingen die je plezier geven. Dat wat je blij maakt, geeft energie. Af en toe iets minder serieus en streng. Maakt het leven ook gelijk een stuk leuker en is hét middel tegen stress.

  • Jouw potentie

    Hoe vaak heb je wel niet gehoord “Zou je dat nou wel doen?” of “Daar kun je geen geld mee verdienen.” Of “Dat gaat je niet lukken.”. Zo vaak dat je het misschien bent gaan geloven. En inmiddels ook hebt geïnternaliseerd en tegen jezelf zegt.

     

    Twijfels van een ander

    Op mijn 16e vertrok ik voor het eerst alleen op reis. Er waren genoeg mensen om mij heen die daar twijfels over hadden. “Waarom ga je niet naar Engeland? Daar kun je ook Engels leren spreken.” “Als je echt een andere cultuur wilt leren kennen, kun je beter niet naar Amerika gaan.” Vooral mijn moeder vond het enorm spannend, want er zat wel een hele oceaan tussen. Als ik nu terug kijk, denk ik ook wel eens: hoe heb ik DAT gedurfd? Maar ik wilde het zo graag, dat ik alles regelde.
    En het lukte.

     

    Niet gezien worden

    Toen ik mijn bedrijf begon, deed ik succesvol toelating tot Starterslift, een organisatie die start-ups helpt. Ik kreeg vanuit Starterslift een businesscoach toegewezen. Ook organiseerden ze regelmatig netwerkborrels. En tijdens één van die borrels zei een van de businesscoaches van Starterslift tegen me: “Op een dag zal jij een goede ondersteuner zijn van een manager of directeur.” Huh? Ik ben jaren ondersteuner en administratief medewerker geweest. Niks mis mee! Heel veel geleerd en vele jaren goed op kunnen leven. Maar ik wilde graag mijn eigen bedrijf laten groeien en 100% kunnen leven van coach/trainer zijn.

     

    En jij?

    Zo vaak zien mensen mijn potentie niet. Ik merk het nog regelmatig. Dat is oké. Dat ligt bij hen.
    Nu hoef ik hen niks te bewijzen. Maar ik kan me voorstellen dat jij dit ook hebt.
    Dat je niet de steun kreeg of krijgt. Dat mensen je al hebben afgeschreven voordat ze je werkelijk kennen. Of dat ze zelf veel angsten hebben die ze tegenhouden en dat op jou projecteren. Of jaloers zijn. Of zelf niet weten hoe ze het moeten aanpakken.

     

    En hoe fijn zou het zijn om wel iemand te hebben die zegt: Ik geloof in je. Je kunt dit. Wat je ook doet, ik sta achter je. Onvoorwaardelijk.

    Laat mij die mentale cheerleader voor je zijn.

     

    Ik geloof in je. 200%
    Laat anderen niet hun angsten of twijfels projecteren op jou.
    Laat je niet tegenhouden.
    Je kunt dit. Ga ervoor!

     

    Kun jij wel een mentale cheerleader en steun gebruiken? Neem dan contact op. Of boek een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek.

  • Maak eens een fuck-it-list

    In een vorige blog schreef ik over het maken van een bucketlist.

    Een lijst maken met dingen die je graag nog in je leven wilt doen of meemaken.

    Zo krijg je meer zicht op je dromen en verlangens. En ook als is het spannend. Het is de manier om jezelf op een constructieve manier uit te dagen.

    Een vervolgstap op die bucketlist is het maken van een fuck-it-list.

     

    Wat is een fuck-it-list?

    Een fuck-it-list bestaat uit 2 delen.

     

    Deel 1

    Deel 1 bestaat dingen die je graag wilt doen, maar niet doet of durft en bang bent voor de reacties van anderen.

    ‘Fuck it, ik doe het toch!’

     

    Voorbeeld

    Ik ben opgevoed met het idee dat iemand zich moet schamen voor zijn lijf als ie dik is. Verbergen, verstoppen, schamen en vooral niet flaneren. Kom maar terug als je dik bent.

    Ik had op mijn fuck-it-list staan dat ik in bikini over het strand ging lopen. Zonder het te verbergen. Zonder mijzelf en mijn lichaam te verbergen.

    Ik besloot het te doen, voor mezelf. Ik vond het spannend, maar ik deed het toch. En het voelde heel bevrijdend. Elk lichaam is een bikini body. Je mag zelf bepalen hoe jij je kleed.

    En je hoeft nooit te schamen voor je lichaam.

     

    Doe het juist wel – voor jezelf

    Dus op deel 1 komen vooral dingen op die je juist voor jezelf willen doen.

    • Wat vind je spannend?
    • Wat doe je niet omdat je de reactie van anderen vreest?
    • Of wat zou je graag willen doen, maar durf je niet?
    • Wat wordt als ongepast gezien?

    Zet dat maar op je fuck-it-list.

     

     

    Deel 2

    Deel 2 bestaat uit dingen die van je verwacht worden, die je moet doen of die je hoort te doen, maar die jij niet wilt doen.

    Dit vooral dingen die belangrijk zijn voor anderen, die energievreten, die niet in lijn zijn met jouw kernwaarden. Of die je doet om ander tevreden te houden of gelukkig te maken.

    ‘Fuck it, ik ga het NIET doen!’

     

     

    Voorbeeld

    Zo heb ik een jaar lang geen make-up gedragen. Zelfs voor professionele foto’s voor op mijn toenmalige werk heb ik geen uitzondering gemaakt. Ik heb dat jaar een paar keer de keuze gemaakt wel make-up te doen. Voor een feestje, ofzo. Omdat ik daar zit in had. Maar ik wilde mezelf meer omarmen zoals ik ben. En ik wilde proberen te kijken wat er naar boven kwam in mijzelf als ik geen make-up had. Ik voelde me soms echt minder zeker over mezelf. Toch was dat vaak maar even.

    Make-up op hebben wordt vaak geassocieerd met vrouwelijkheid, verzorgd zijn, zelfverzekerdheid en ook met professionaliteit. Dat had ik ook geïnternaliseerd. Door fuck-it er tegen te zeggen, kreeg ik ruimte om dit los te koppelen en het te onderzoeken. Ik ben goed zoals ik.

     

    Soms hoort het erbij

    Natuurlijk zijn er altijd dingen in het leven die erbij horen, zoals je rekeningen betalen en het huishouden. Maar als je daar een gruwelijke hekel aan hebt, en je hebt het budget, dan kun je overwegen om iemand in te huren die het voor je doet.

     

    Kleine dingen, grote dingen

    Maar het gaat ook om kleine dingen. Naar de verjaardag van je buurvrouw gaan, waar je geen fut voor hebt. Een stropdas aandoen, omdat het hoort. En ook grote dingen. De opleiding afmaken die je niet leuk vindt. Zorgen voor een ander, omdat je zo bent opgevoed. Moeder of vader worden omdat van je verwacht wordt. Een goede baan aannemen, voor het geld. Een groter huis kopen zodra je het kunt betalen. Ongeacht of je het wel wilt.

     

     

    Schrappen

    We doen allemaal kleine en grote dingen, die niet essentieel zijn, maar we toch doen. Wat kun je schrappen? Wat kun je loslaten? Wat kun je niet doen? Wat kun je weg doen? Wat vreet je energie of tijd, of allebei? Bevrijd jezelf ervan. Maak ruimte vrij.

     

     

    Waarom een fuck-it-list?

    Te vaak laten we ons tegenhouden door anderen. Door meningen van een ander. Door de mogelijke reactie van een ander. Door wat hoort en wat niet hoort.

    We zijn dan zo erg bezig met inpassen en aanpassen, dat we vergeten wat we zelf willen en wat passend voor ons is. Teveel bezig met de ander en met de buitenwereld en te weinig bezig met je eigen binnenwereld.

    En dat is jammer. Dus af en toe wat meer schijt aan anderen hebben, kan heel bevrijdend en helend werken. Even bewust staan bij wat wil IK.

    En de rest…

    Fuck it!

     

  • Geef jezelf de bevestiging die je nodig hebt

    Deel 3 van drieluik. Check deel 2 Zeg me dat ik het goed doe Of deel 1: Wanneer doe ik het goed?

     

    Ergens nieuw beginnen vind ik altijd rete spannend. Want je weet nog niet wie wie is, waar je moet zijn, wat de cultuur is, en dus weet je de kaders waarin je beweegt nog niet. Deze onduidelijkheid vind ik altijd heel lastig. Dat aftasten en zoeken. Dat het allemaal nog nieuw en niet vertrouwd is. Ik weet dat het wel goed komt, maar spannend vind ik het wel.

     

    Ik wil het graag goed doen

    Ik weet dat dit komt uit de behoefte om het goed te doen. En dan vooral het goed doen in de ogen van een ander. Ik vind het dan ook fijn als iemand zegt: zo doe je het goed. Ik vind te horen krijgen dat ik niet goed doe echt niet leuk. Ik doe zo mijn best. Maar soms zijn er situaties waarin het niet zo zwart-wit is. Waar goed-fout niet zo helder zijn. Werken met mensen is vaak niet zo duidelijk goed-fout. Het is zoeken, proberen, blijven toetsen en corrigeren. Het houdt je scherp, dat wel.

     

    Zoeken naar bevestiging

    Lange tijd was ik erg op zoek naar de bevestiging. Ik wilde heel graag horen dat ik het goed deed. Ik wilde dat mensen om mij heen trots waren. Ik wilde het heel graag goed DOEN. Ik uitte dit door voor anderen te zorgen, ze te beschermen. Klaar staan voor hen. Vaak ten koste van mijzelf. Maar je kunt het niet bij iedereen goed doen. Dat zette mij soms in spagaat. Als ik het bij de een goed deed, deed ik het in de ogen van een ander niet goed.

     

    Heel menselijk

    Het zoeken naar bevestiging is heel menselijk en hebben we allemaal nodig. We hebben het allemaal nodig om te horen dat we goed genoeg zijn, dat ouders trots op ons zijn, dan we het in hun ogen goed doen. Of in de ogen van een leraar. Of van vrienden.

    In de psychologie heet dit: validatie.

     

    Wat is validatie?

    Heel kort gezegd: validatie is de bevestiging dat het goed is. Dat kloppend is. Dat het overeenkomt met de waarheid.

    In de wetenschap betekent het ook: dat de test meet wat het moet meten. Dat het geldig is.

     

    In de psychologie spreken we 2 vormen van validatie: externe en interne validatie.

    Validiteit betekent dan: dat je bevestiging krijgt. Dat je het goede doet.

     

    Wat is externe validatie?

    Externe validatie of externe validiteit betekent dat iemand anders jou bevestiging geeft.

    Dus bijvoorbeeld een complimentje krijgen, een schouderklopje, iemand die je bedankt voor iets wat je hebt gedaan, zegt dat je wat je zei  of deed, diegene heeft geholpen, en ook: tegen een kind zeggen: “goed zo!”.

    Als je ouders trots op je zijn, voor het halen van je diploma, bijvoorbeeld.

    Je bent dus heel erg bezig met anderen, met de buitenwereld. En je bent vaak heel goed in het negeren van je eigen behoeftes, wensen en eigen emoties. Die stond je weg, onderdruk, die lijken er niet toe te doen.

     

    Motivatie & drijfveren

    In de psychologie is validatie ook gekoppeld aan motivatie en drijfveren. Als je merkt dat je dingen doet voor een ander, dan wordt dit ook extrinsieke motivatie genoemd. Je hebt dan altijd druk van buitenaf nodig om iets te doen. Zoals salaris of complimenten.

     

    Patroon

    Externe validatie kan ook een patroon worden. Dat door iets uit het verleden die altijd op zoek bent naar bevestiging en erkenning van anderen. En dat dat het doel is en niet het bijproduct van iets doen of bereiken. Je wilt anderen trots maken, dat is het enige wat er toe doet.

    Dat je dit blijft doen, ook als het niet (meer) helpend is. Maar omdat dit is zoals je het altijd doet.

    Het is interessant om dat te gaan onderzoeken.

     

    Zelfonderzoek

    Stel jezelf de volgende vragen:

    • Aan wiens verwachting wil jij voldoen?
    • Wie wil je trots maken?
    • Van wie wil je bevestiging?
    • Voor wie doe je dit allemaal?

     

    En kijk wat er naar boven komt.

     

    Ik hoorde het niet meer

    Ik merkte ik dat ik, doordat ik zo bezig was met anderen en alles buiten mijzelf, het contact met mijn eigen innerlijke stem verloor. Wat wil ik? Wat maakt mij gelukkig? En wat past bij mij? Ik was erg goed geworden in het negeren van mijn eigen behoeftes. Niet kijken naar wat ik nodig had, maar eerst de ander helpen. Bekenden en onbekenden. Dat ik dan ongemakkelijk was, te laat kwam of iets tekort kwam, deed er niet toe.

     

    Een voorbeeld

    Ik was op het strand. En 2 vrienden wilden gaan zwemmen en niet. Dus ik bood aan om op hun spullen te letten, terwijl ze aan het zwemmen waren. Maar daardoor kon ik niet doen wat ik wilde. Ik was niet vrij om te gaan en staan wat ik wilde doen, want ik had beloofd om op hun spullen te letten. Daar baalde ik achteraf wel van. Gelukkig waren ze maar even weg en gaf ik toen snel aan dat ik wilde gaan wandelen, alleen.

     

    Meer voor mezelf zorgen

    Om weer in contact te komen met mijn innerlijke stem moest ik eerst meer voor mezelf zorgen. Door een business training in Mexico werd ik er door mijn toenmalige businesscoach Steven Zwerink op gewezen dat ik teveel voor anderen zorgde, ten koste van mijzelf.

    Ik kreeg de opdracht om een paar dagen alleen voor mezelf te zorgen. Mijn eigen eten opscheppen (en niet voor iedereen), beginnen met eten (zonder op de anderen te wachten), mijn afwas bij de andere afwas zetten (en niet alles voor iedereen afwassen). Dit voelde mij zo ongemakkelijk, zo egoïstisch.

    Maar toen merkte ik hoe vaak ik de neiging had om voor anderen te zorgen. Ik moest mezelf figuurlijk heel vaak op de vingers tikken, op mijn tong bijten om geen hulp aan te bieden  en op mijn hand zitten, om maar niet omhoog te springen en te gaan helpen. Als iemand om hulp vroeg, mocht ik wel helpen, maar alleen als ik daar tijd, energie, ruimte in, zin voor had. Ik moest echt leren een tikkeltje egoïstisch te zijn, zodat ik beter voor mezelf kon zorgen.

     

    In contact met mijn innerlijke stem

    Zo kon ik weer met mijzelf bezig zijn. Bezig zijn met het gemak en ongemak van een ander, zorgt er voor dat je niet toekomt aan je eigen ongemak. Als je geen tijd maakt om naar je eigen innerlijke stem te luisteren en de stilte op zoekt, dan hoor je alleen de ruis van anderen.

     

    Mijn eigen weg hervinden

    Het was daar ook op het strand dat ik ging voelen dat mijn huwelijk echt niet bij mij paste en dat ik moest gaan scheiden. Zo moeilijk. Maar voor mij de juiste beslissing.

    Ik voelde ook dat ik te lang mijn eigen wensen, dromen, behoeftes, kernwaarden had genegeerd. Ik was zo bezig met goed gevonden te worden door anderen. Mijzelf aanpassen om te voelen dat ik geliefd werd. Mij bewijzen om te horen dat ik het goed deed. Doen wat er van mij verwacht werd. Constant bezig met van alles buiten mijzelf. Wanneer doe ik het goed? Maar daardoor verloor ik mezelf bijna.

     

    Mezelf bevestiging geven

    Ik wilde vanuit mijzelf weten, voelen & bepalen wat goed was, zonder de bevestiging van een ander nodig te hebben. Kon ik mijzelf die bevestiging geven? Of ieder geval, kon ik dingen doen zonder de bevestiging van de ander. Want die doet er niet toe. Kon ik die behoefte loslaten? Kon ik weer gaan vertrouwen op mijn eigen gevoel?

     

    Het begin van het patroon

    Ik zag het patroon door terug te gaan in de tijd: dit is ontstaan in mijn jeugd.

    Niet altijd de liefde en bevestiging gekregen die ik nodig had, niet het gevoel dat ik mezelf mocht zijn en de leegte van toen vulde ik nu op door te zoeken naar bevestiging bij anderen. Maar de leegte vulde nooit en het was een onmogelijk ratrace die nooit stopte.

     

    Het patroon doorbreken

    Ik wilde rust. Innerlijke rust. En ik realiseerde me dat ik dat gemis en pijn moest helen, om verder te kunnen. Zien dat ik goed genoeg ben.

    Er zijn vele dingen die mij hebben geholpen. Therapie, alleen reizen, schrijven, lezen over persoonlijke ontwikkeling, stilte opzoeken, wandelen.

    Maar het proberen los te laten wat anderen van mij vonden was voor mij een hele belangrijke stap.

    Wat daarin o.a. voor mij heeft geholpen is het maken van een fuck-it-list. In een volgende blog zal ik je daar alles over vertellen.

     

    Zit je ook vast in het patroon van bevestiging zoeken bij anderen, die vervolgens nooit komt, maar weet je niet goed hoe die bevestiging aan jezelf kunt geven? Plan dan eens een gratis kennismakingsgesprek met mij of kom naar de coachingsretraite.

  • Help, ik bevries! Hoe te hoge eisen je kunnen blokkeren

    Ik had vandaag een gesprek met een student. Hij liep vast tijdens zijn studie. Hij begon te laat aan zijn opdrachten. Had daardoor stress en kon niet de kwaliteit leveren die hij wilde. Hij kreeg vaak onvoldoendes terug. Hier baalde hij enorm van. Maar ook gaf hij eerlijk toe, in het weekend graag te feesten, hij was dan niet bezig met school én daardoor was hij doordeweeks erg moe. Ook wist hij niet wat hij met zijn opleiding wilde gaan doen. Maar hij wilde graag zijn diploma halen.

    Het boeide mij. Als je graag je studie wilt afronden, maar het lukt niet om aan de opdrachten te beginnen, wat blokkeert je dan? Waar zit de motivatie om je door de opleiding heen te loodsen? Studeer je voor jezelf? Omdat je broer ook een hbo diploma heeft?

    Hij moet nu op zoek naar een stageplaats, maar hij weet niet waar hij moet beginnen. Hij vertelde over de richting die hem erg aanspreekt. Ik vroeg hem of hij een lijst had gemaakt met 10 bedrijven erop waar hij graag stage wil lopen. Ik zag hem een beetje schrikken. “Tien? Ik weet niet of ik er 10 weet.” “Het getal maakt niet uit. Als je er 9 hebt of 3 is het ook goed.”

    Hij blokkeerde doordat hij gelijk dacht: 10, dan red ik nooit. Ik vroeg hem of hij als een berg er tegen op zag en niet wist wat het eerste stapje was dat hij vandaag kon zetten. Hij zag inderdaad een berg.
    We praten nog even door. Hij gaf toe op school erg onzeker te zijn. Uiteindelijk vraag ik hem een mantra of affirmatie te bedenken. Gelijk denkt hij aan een groot inzicht en een mooie quote. “Hou het klein. Wat vind je van ‘Begin’? Probeer vanuit ‘ik’ een affirmatie op te schrijven.”

    …

    “Ik ga gewoon beginnen.”

     

    Mooi, toch?

     

    Hij blokkeerde doordat hij van zichzelf eiste alles te weten en te snappen en te kunnen voordat hij begon.

    Maar je mag leren en je mag fouten maken. Niet perfect, maar wel de eerste stap zetten.

    Een tandje minder.

     

    Zelfcompassie is een manier om milder naar jezelf te leren kijken. Lees verder over zelfcompassie in de blogpost Wat is zelfcompassie?

     

    Dit artikel is al eerder geplaatst geweest op mijn oude website, maar is nog steeds relevant.